YETMİŞ VE SEKSENLİ YILLARDA ÜLKEMİZDE İSLAMI BENİMSEMİŞ GENCLİĞİN OLAYLARA BAKIŞI.

YETMİŞ VE SEKSENLİ YILLARDA  ÜLKEMİZDE İSLAMI BENİMSEMİŞ GENCLİĞİN OLAYLARA BAKIŞI.

Savaş ve yoksulluk yorgunu ülkemiz insanlarının devrimler sonrası İslami kitaplarla da bağı koparılmış atadan aileden anlatılanlarla yetinilme ile din öğretme faaliyetlerini yer altına indiren bazı kişilerin yöntem ve öğretileri ile yetinmek zorunda kalmışlardır. Bu kişiler İslami boşluğun yerini; geçmişten beri süre gelen rivayetlerin din edinilme ve dini rivayetlerden öğrenme alışkanlığının üstüne, tasavvuf söylemlerini, tarikat şeyhlerinin konuşmalarını, onlar adına yazılan kitapları, hikaye destan, keramet ve mucizeleri kapsayan  büyük bir çoğunlukla içi hurafe dolu söylemleri din diye öğretir olmuşlardır. Bu öğretiler, toplumda insanı daha şekilci, dinde sınıfsal bir yapı oluşturan, yüksek sınıfta olanları  putlaştırma ve kutsama alışkanlığını ayyuka çıkarmıştır!.   Yetmiş ve seksenli yıllar; ideolojik sapmaların asabiyete yönelmelerin, birde bu hurafe kültürü ile islam devleti kurma modasının yarıştığı yıllardır. İran devriminden sonra ülkemiz çeşitli şehirlerinde hatta semtlerinde bile İran yönetimini överek mezhebinin din olduğu propagandasını yapan bir nevi misyonerlik faaliyeti sürdüren evler odalar oluştu. İran Irak savaşına katılmayan ancak Humeyni sempatizanlığını üzerinden atamayan binlerce insan bunların propagandası, yayınları, ürettikleri yalanları din edinmeye başladılar. Tabiri caiz ise Humeynici bir gençlik çıkmaya başladı! Kökten tarihini reddeden, tamamen sahabe düşmanlığı yapan, Kuran’ı farklı konuşturan, hatta ibadet şeklini bile değiştirenler!.......

İşte bu atmosferde ne yapacağını bilmeyen, hangisine inanacağını kestiremeyen kararsız bir genç!

 İran devriminden sonra bir umutla ataşelikler aracılığı ile oradan kitap ve kaset isteminde bulundum. İran’la ilgili okuduğum ilk kitap İran anayasasıydı. Anayasalarında İran ın dini “İslam”ı göreceğimi herkes gibi ben de umut ediyordum. Ancak, gördüm ki; kıyamete kadar değişmeyeceği vurgulanan şii mezhebi İran ın değişmez dini olarak anayasalarında yer almaktaydı. Bunun akabinde Şia nın ne olduğunu öğrenmem gerekti. O günlerde. Allahtan ki bir arkadaşım Humeyni ve İslam diye Türkçeye tercüme edilmiş bir kitap vermişti. Caferi hadisleri ve konuların Humeyni dilinden açıklamasının olduğu bir kitaptı. O kitabı okuduğum dönemde de namazımı kılsam da islamın ne demek olduğunu bilmiyor, sadece yaz tatillerinde cami hocalarından duyduklarım kadarı ile bir kanaatim vardı!  Okuduğum kitap kafamı karıştırmıştı. Peygamber dışında muşum kişilerin olması, imametin imanını esası sayılması, erkek kadın ilişkilerinde ölçüsüzlük, muta nikahı, takiyeye anlayışı,  imamların diğer peygamberlerden üstün olması, İmamların vahiy alması, imamların öleceği vakti tayin etmesi, imamların zekat memuru gibi bütün zekatları toplama yetkisi,  Müminlerin annesi Hz.Aişe ile ilgili  güvensizlik, ona yapılan iftirayı doğrularcasına ithamlar,  sahabeden dokuz kişi harici hepsini küfür ile itham etme vs.

Okuduklarım daha önceki öğretilerimle  taban tabana zıt şeyler içeriyordu. Bu görüşler nerden çıkmıştı. Meselenin aslını öğrenmek için ulaşabildiğim kaynakları taramaya başladım. Genellikle araştırdığım kaynaklarda Sünnilik ile Şiilik arasındaki farklardan hiç bahsetmiyor Şiiliğin propagandasında ve bazı tarihi olayların ajitasyon unda zirveye çıkılıyordu. O yıllarda Türk kökenli Caferiler şii kitaplarını tercüme ederken Sünni kesime dokunan onu yaralayan bölümlerini tercüme etmediklerini ya da tercüme ettikleri kitaba koymadıklarını sonradan öğrendim. Sebebi ise; okuyucu şia ile Sünniliğin bir farkının olmadığı kanaati ile Şiaya yaklaşsın ve aldanması kolay olsun diye. Burada şunu da söylemekte büyük yarar var yapılan bir araştırmada İran yayın evleri Türkçeden Farsçaya çevirdikleri kitap bir elin parmağı kadar bile yok. Bu kitaplarda ilmi bir yanı olmayan türden kitaplardır. Oysa İran klasiklerinden tutun da kitapevlerine düşen her iran kökenli kitap hemen hemen Türkçeye çevrilmiştir.

Humeyni ve İslam adlı kitapta ki bilgileri o günlerdeki şii sempatizanları ile tartıldığımızda bu kitap Amerikan ajanları tarafından Humeyni yi kötülemek üzere tercüme edildiğini tamamen uydurma bir kitap olduğu cevabını veriyorlardı. Halbuki kitap da dipnotlarda kaynak isimleri belirtiliyordu. Ama Farsça bilmeyince bu kaynaklara ulaşmak mümkün olmuyordu. Sonuçta yılmadan araştırmaya devam ettim. İslam tarihlerine yöneldim. Bu vesile i kendi tarihimi de okuma öğrenmeme neden oldu.  İslam tarihindeki şia ile ilgili metinler ile Humeyni ve İslam adı ile yayımlanan kitaptaki bilgiler örtüşüyordu. Yani söz konusu kitap şiayı karalamak üzere hazırlanmış bir kitap değildi.  

Şaşkına dönmüştüm ama gerçeği artık kavramıştım. Demek ki, Humeyni mezhepçilik yaparak İslam bayrağını değil, bölünmüşlüğün mezhep çatışmasının bayrağını yükseltmeye gelmişti. Yıllardır bu hızla şia konusunda araştırma yapmaktayım bu birikimi de inananlarla paylaşmak en büyük arzum. Ancak inananların birbirine en yakın olmaları gereken dönemlerde farklılıkları kaşımanın insanlığa hiçbir yararının olmadığını düşünerek bugüne kadar bunu kendime sakladım. Ancak bu sürecin toplumumuzdaki yansımasına baktığımda dünkü siyasi sempatizanlarının bugün Şiilerle bir olup şia dışı müminler arasında yürüttükleri davet çalışmalarını sinsi metotlarla sürdürdüğünü görmekteyim. Siyasi yakınlığı dini yakınlığa çeviren ülkemizdeki sonradan dönmeler inanç akidesinin ve şianın ne olduğuna bakmadan bilgi edinmeden hatta buna ihtiyaç bile duymadan son derece cahilane bir tutum ile Cihadı istismar ederek “Şiî-Sünnî kardeştir” söylemini şia inancının güçlendirmek adına, şia karşıtı  inançlara hakaret etmeyi ve Şiîlerin faziletlerini sayıp dökmeyi kendince bir fazilet satmaktaydılar!

ŞİA VE Şİİ YAYILMACILIĞININ SON MANEVRALARI  VE DESTEKÇİLERİ

Yayılmacılığı ve müminler arasını iyice açmaya yönelik fitne hareketi, özellikle Lübnan’daki Hizbullah ordusunun popülaritesinden faydalanarak Müslüman memleketleri kasıp kavuran Şiî davetçilerin her yerde boy gösterdiği şia inancını toplumlarda hâkim kılma faaliyetlerine dönüşmüştü! Dikkatli bir araştırma neticesinde bu çalışmaların yani Şii yayılmacılığının ülkemizde olduğu gibi Özellikle de Mısır, Sudan, Tunus, Cezayir ve benzeri tamamı Sünni olan ülkelerde büyük bir hızla sürdürüldüğünü, bunun neticesinde de İran Mehr Ajansı'nın Arap ve İslam ülkelerinde Şii mezhebinin yayıldığını ilan etmesi ve bunu Ehli Beyt'in mucizelerinden biri sayması olayın bizler acısından vahametini göstermektedir. Yayılmacılık metotlarında kullandıkları argümanların sahabe düşmanlığı, kendi kabulleri dışındaki rivayetlerden işlerine gelemeyenleri reddetme, kendi kaynaklarındaki iddialarını ispatlama adına şia dışı  kaynakları  parçala yırt yapıştır mantığı ile kendi görüşlerine destek sağlama, yani metnin bütünü değil parçalayarak işlerine geldiği kısımların istismarı, yine bu metinler üzerinde ilave ve çıkarmalar yapma, Kuranda bahsedilmeyen hususları var gibi yorumlama, anlam kayması yaptırılan tevil, inkâr, hissiyat gibi birçok şeyi bir arada kullanarak açık bir şekilde şia propagandası yapmaktaydılar! 

Bu oyunu; tefrikayı körükleyen istismarı derinleştiren, asabiyeti din ve mezhep algısı ile kullanarak dini temelinden sarsacak, tarihteki kırılmayı daha da derinleştirecek  yeni tehlikeli  bir oyunun devamı olarak nitelemek mümkün!  Bunun böyle olduğu bu ülkenin dış siyaset ve İslam dünyası üzerinde oynadığı oyunlar ve aldatmacalarla daha da netlik kazanacağı umudundayım.

İran üç bin yıllık bir geçmişe sahip mezhebi ayrıştırmayı sadece acem-fars çıkarlarına yönelik kullanan,  Azerilerin büyük bir çoğunluğu da Şii olmasına rağmen, ermeni Azerbaycan çarpışmasında ve anlaşmazlıklarında Ermenilerin yanında yer alıp Azerilere düşmanlık sergileyen, bunu da çok ince bir siyasetle yani yalan dolan üzerine ürettiği söylemler ile  taraftarlarını ikna eden bir yapı. Mesele İslam bütünlüğü, emperyalizme İslam düşmanlarına, Siyonizm’e karşı ortak bir mücadele azmi ve tavrı içinde birleşmek olsa amenna.  Ama ne mümkün.

Irak’ın ABD tarafından işgalinde karşı mücadele veren Müslümanlara karşı, Iraklı şiiler İran’ın da desteği ile  Amerika’yı arkalarına alarak ıraklı yerli savaşçıları ve halkı hiç tereddütsüzce öldürmeyi bildiler.   Karşılıklı bir birlerinin camilerini bombaladılar. Amerika’ya karşı mücadele eden Müslümanların direncini kırdıktan sonra birden bire anti Amerikancı oldular. ABD nin gücü ile kardeşin olması gereken insanları öldür, sonrada anti ABD ci ol! Böylesi bir politika dünyada sadece bunlarda görünür.! Iraklı dini liderlerden kardavi Müslüman ülkelerine bu durumu bütün feryadı ile duyurmak zorunda kaldı.
Çaresiz kalan Savaş artığı Sünniler Şiilerin yaptığı bu kalleşliğe artan kinleri yüzünden yine batılı istihbarat örgütleri ve  ABD  siyonist kafaların oyununa gelerek  daha sonra DEAŞ  olarak karşımıza çıkacak yapıları kurdular. Batılılar tarafından silahlandırılan saddamın eski askerlerinin idaresinde olan bu yapılar sözüm ona islam bayrağı yada islam devleti adına Şiilerden hiçte farklı olmayan kan dökme faaliyetlerine başladı!  Artık batılı fitne takımının askerlerine gerek kalmadan Müslümanların bir birlerini öldürmesine yönelik sahne hazırlanmıştı.

Aslında şiilerin akıl hocalığını abiliğini yapan İran’ın bütün derdi dini olmadığı gibi mezhebi de değildir. Bütün dert acem-farz milliyetçiliği! Bu maksatla, sabahtan akşama politika değiştiren sürekli yalan üreten, belden aşağı vuran, her saniye farlı yalanlar ile karşına çıkan bir tür görünür şeytan!  Asla arkanı dönemeyeceğin senin dininden görünen ama seni Müslüman kabul etmeyen bir anlayış!..........

Şia olmaktan ziyade şiacılık yapan bu toplum, tarih boyunca Müslümanları ve İslam’ı gelişmelere ihanet etmiş elinden geldiğince de arkadan hançerlemiştir!

Ayrıca İslam ülkelerinde ha bire Şiileştirme faaliyetlerini bütün hızlarıyla sürdürüyorlar. Çünkü onların akidelerinde  kendileri gibi inanmayanlar Müslüman olmadıkları için güya onlara tebliğ yapıyorlar. Zira şii olmayan müslümanları Yahudi ve Hıristiyan dan daha aşağı gördükleri inanç kültürlerinde mevcut. Onlara karşı yaklaşımlarında kerhenlik vardır.